Nowe zasoby w kolekcji Książki http://suw.biblos.pk.edu.pl/ Biblioteka Politechniki Krakowskiej lipinska@biblos.pk.edu.pl 60 <![CDATA[Park Lotników Polskich : od zieleni fortecznej i lotniska Rakowice-Czyżyny do Lotniczego Parku Kulturowego]]> Thu, 09 Jul 2020 13:27:24 +0200 Środulska-Wielgus, Jadwiga; Wielgus, Krzysztof
rodzaj: książka
]]>
<![CDATA[Elementarność, jako kierunek kształtowania współczesnej architektury sakralnej]]> Mon, 06 Jul 2020 21:31:41 +0200 Głuchowski, Marcin
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Piękno tradycyjnej architektury w relacji do natury]]> Mon, 06 Jul 2020 21:04:04 +0200 Paprzyca, Krystyna
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[O poszukiwaniu pustki]]> Mon, 06 Jul 2020 17:29:08 +0200 Początko, Marek
rodzaj: rozdział/fragment książki
Abstrakt: Współczesność architektury jest dynamiczna. Przemijające kierunki i style zdają się być oderwane od stawianych jej wysokich wymagań technicznych. Szczęśliwie są budowle których to nie dotyczy. Te, które przetrwały wieki to obiekty związane z ideą, przekazujące wartości kulturowe, dzięki którym następuje powrót do podstaw architektury. Niewielka kaplica zaprojektowana przez Petera Zumthora w naturalnym krajobrazie pól Wachendorf to forma nieskrępowana funkcją, zamykająca pustkę dla użytkownika. Zmiany i przemijanie raczej jej nie dotyczą. Być może w tej architekturze można odnaleźć kierunek, zaczerpnąć z prostoty rozwiązania materiałowego, przestrzennej dyspozycji i funkcjonalnej klarowności. Brak potrzeby budowania precyzyjnie zaprogramowanych obiektów i pozostawienie przestrzeni dla użytkownika, dla jego myśli, idei rodzi obiekt o niezwykłej formie i kulturze. To architektura o czytelnej idei, jedności kształtu i pełnionej funkcji z materią i technologią wyrażającą szczególne wartości kulturowe a nie materialne. To architektura pustki. Jej kształtowanie nie daje odpowiedzi a raczej zadaje pytania. Wszak dziś przyszłość oznacza teraźniejszość a jutro jest nieznane. Pozostawmy więc dla niej pustkę. ]]>
<![CDATA[Architecture as a dialogue of cultures II]]> Fri, 03 Jul 2020 14:01:00 +0200 rodzaj: książka
]]>
<![CDATA[Culture as a contemporary material of architecture from a Far Eastern perspective]]> Fri, 03 Jul 2020 13:23:25 +0200 Butelski, Kazimierz
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Education City – a place of the dialogue of cultures]]> Fri, 03 Jul 2020 13:09:30 +0200 Łukasik, Marta
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Museums of interference]]> Fri, 03 Jul 2020 12:52:40 +0200 Kozień-Woźniak, Magdalena
rodzaj: rozdział/fragment książki
Abstrakt: The objectives and tasks of museum architecture are constantly being defined anew. The significance of a museum building within a city constitutes a considerable element of this discussion. Museums have become symbols of cities, districts and regions. There are also museums hidden in parks, far from city centres as places of contemplation. Museums are important public spaces in cities. They are often not used solely to store and present their collections but become centres of culture, featuring workshops, meeting halls, restaurants, coffee shops, bookstores and other shops. In the reflection on the relationship and significance of museum buildings in the city featured below, the author uses a previously proposed distinction that refers to theatrical buildings, which distinguishes three relationship models: emanation, isolation and interference. In the first model—that of emanation—the building plays the role of a symbol of culture within its surrounding urban space. In the second model—that of isolation—the museum has the character of a hidden space, separated from the outside world, accessible only to a specific group. In the third model, the external public space becomes incorporated into the construction or introduced into the space of the museum. This reflection leads to the statement that interference, in the case of museum buildings, is primarily associated with the visitor’s journey. It is the manner of shaping the exhibition path of the museum that causes public space and museum space to overlap.]]>
<![CDATA[Śródmieścia miast polskich. Retrospekcja i przyszłość : praca zbiorowa. Cz. 2]]> Fri, 03 Jul 2020 10:53:11 +0200 rodzaj: książka
Abstrakt: Drugi tom publikacji Śródmieścia miast polskich ‒ retrospekcja i przyszłość. Stanowi kontynuację wątków, podjętych w poprzednim woluminie i nawiązujących do zainicjowanej już w 2006 roku dyskusji. Tytuł tomu nawiązuje do monografii Profesora Stanisława Juchnowicza z 1971 roku, którego myśl teoretyczna przewija się w zamieszczonych tutaj opracowaniach. Prezentowane przez Mieczysława Kochanowskiego, Zbigniewa Zuziaka i Bogusława Podhalańskiego łączą się we wspólny dyskurs, którego przedmiotem jest zmieniająca się na naszych oczach perspektywa miast polskich i ich najważniejszego miejsca ‒ śródmieścia. Mieczysław Kochanowski sięga w swojej wypowiedzi do tradycji miast antycznych Grecji i Rzymu, przywołując archetyp, który określa mianem mitu miasta europejskiego. Mit ten konstytuowany był w ramach różnorodnych wątków wielowiekowej kultury europejskiej, tworzących jednak wspólną esencję. Autor podkreśla znaczenie aspektu kulturowego miasta, w odróżnieniu od determinant funkcjonalnych, jako fizycznej kolebki kultury europejskiej. Sięga również do społecznej genezy miasta, która zdeterminowała jego formę ‒ jako miejsce wolności obywatelskich, a potem europejskiej demokracji. Zbigniew Zuziak koncentruje swoje badania wokół współczesnej roli śródmieścia i procesów strukturalnych w odniesieniu do sieciowego modelu miasta policentrycznego. Jej wyrazem jest prezentowana koncepcja modelu przestrzennej struktury Krakowa, opracowana przez zespół z Politechniki Krakowskiej. Na szczególną uwagę zasługuje przywołanie przez autora teorii i twórczości Stanisława Juchnowicza, odwołujących się do strukturotwórczej roli centrum i policentryczności, w szczególnym odniesieniu do miast o znaczeniu metropolitalnym. Dyskurs, którego istotną częścią jest Krakowskie Centrum Komunikacyjne i koncepcje programowo-przestrzenne wokół Nowego Miasta, przenosi nas w problematykę kontroli przestrzeni miasta wobec presji deweloperskiej, który to wątek kontynuuje Bogusław Podhalański. W tym ujęciu nowe aspekty funkcjonalne, narzucane przez rynek inwestorski, niebezpiecznie oddziałują na przekształcenia struktur przestrzennych, ukierunkowując je na uciążliwe funkcje komercyjne i turystyczne. W procesie trudno kontrolowanej rewitalizacji deweloperskiej pomijane i ograniczane są przestrzenie publiczne, a genius loci zostaje bezpowrotnie utracone.]]>
<![CDATA[Ocena czynników kształtujących koszty systemów elewacyjnych przy użyciu metody DEMATEL]]> Thu, 02 Jul 2020 11:44:48 +0200 Górka, Monika
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Odbiory robót budowlanych]]> Thu, 02 Jul 2020 11:43:10 +0200 Biel, Sebastian
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Nieliniowa analiza MES współdziałania konstrukcji z podłożem z zastosowaniem sprężysto-plastycznych modeli gruntów kalibrowanych na bazie testów laboratoryjnych i polowych]]> Thu, 02 Jul 2020 11:42:02 +0200 Truty, Andrzej
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Badanie długości transmisji dla kabla sprężającego w sytuacji utraty jego zakotwienia mechanicznego]]> Thu, 02 Jul 2020 11:40:03 +0200 Walczak, Rafał
rodzaj: rozdział/fragment książki
Abstrakt: W artykule przedstawiono badanie długości transmisji dla kabla sprężającego w sytuacji utraty jego zakotwienia mechanicznego. W celu określenia pracy kabla sprężającego w sytuacji awarii zakotwienia przeprowadzono kontrolowane odcięcie zakotwienia kabla sprężającego zlokalizowanego w ściskanej strefie przekroju poprzecznego prefabrykowanej kablobetonowej belki podsuwnicowej eksploatowanej przez ponad 50 lat. W trakcie badania zmianę odkształceń rejestrowano czterema metodami pomiarowymi: tensometrią elektrooporową, DIC, DOFS oraz Dynamic DOFS. Wyniki badań pokazują, że po utracie zakotwienia kabla, siła sprężająca jest przekazywana poprzez więzy przyczepności drutów sprężających do zaczynu cementowego, gdy tylko iniekcja jest wykonana poprawnie i druty sprężające są szczelnie otulone.]]>
<![CDATA[Śródmieścia miast polskich. Retrospekcja i przyszłość : praca zbiorowa. Cz. 1]]> Thu, 02 Jul 2020 11:19:26 +0200 rodzaj: książka
]]>
<![CDATA[Krajobrazowe skutki "kulturyzacji" w planowaniu przestrzennym]]> Thu, 02 Jul 2020 10:19:20 +0200 Böhm, Aleksander
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>
<![CDATA[Program ochrony krajobrazu kulturowego Polski. Krajobrazy niezwykłe – krajobrazy ginące]]> Thu, 02 Jul 2020 09:58:38 +0200 Myczkowski, Zbigniew
rodzaj: rozdział/fragment książki
Abstrakt: W rozdziale przedstawiono badania nad polskim krajobrazem kulturowym zapoczątkowane w 2008 roku w Krajowym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków w ramach programu ochrony krajobrazu kulturowego Polski, będącego częściowo kontynuacją Programu Krajowego „Ochrona i konserwacja zabytkowego krajobrazu kulturowego” prowadzonego w latach 1996–2000 przez prof. Janusza Bogdanowskiego. Omówiono także kryteria dotyczące obiektów z listy kulturowej i przyrodniczej w świetle odpowiednich instrukcji UNESCO. Słowa kluczowe: krajobraz kulturowy, ochrona zasobów, kryteria ochrony]]>
<![CDATA[Aerodynamika napowietrznych linii elektroenergetycznych z uwzględnieniem innych wpływów środowiskowych]]> Tue, 30 Jun 2020 13:58:59 +0200 Flaga, Andrzej; Flaga, Łukasz
rodzaj: książka
Abstrakt: Niniejsza monografia jest pierwszą w Polsce pozycją bibliograficzną podejmującą zagadnienia aerodynamiki napowietrznych linii elektroenergetycznych przy jednoczesnym uwzględnieniu innych wpływów środowiskowych. Powstała ona w dużej mierze jako wynik 3-letniej pracy naukowo-badawczej realizowanej w ramach projektu badawczego GEKON – Generator Koncepcji Ekologicznych w latach 2014-2016 r. przez zespół Laboratorium Inżynierii Wiatrowej Politechniki Krakowskiej oraz konsorcjum jedenastu instytucji. W pracy zestawiono przegląd aktualnie obowiązujących norm oraz pozycji bibliograficznych dotyczących projektowania napowietrznych linii elektroenergetycznych przy uwzględnieniu czynników środowiskowych, tj. wiatr, śnieg, czy lód.]]>
<![CDATA[Równania różniczkowe zwyczajne i cząstkowe w publikacjach matematyków polskich do I wojny światowej na tle rozwoju teorii równań różniczkowych w świecie]]> Tue, 30 Jun 2020 13:52:25 +0200 Koroński, Jan
rodzaj: książka
Abstrakt: Niniejsza monografia składa się z trzynastu rozdziałów zasadniczych, appendixu i zakończenia o charakterze krótkiego rozdziału dodatkowego. Przedmiotem pierwszego rozdziału jest ogólna charakterystyka rozwoju teorii równań różniczkowych zwyczajnych do końca XIX wieku w świecie. Omówione są pokrótce kolejne etapy rozwoju teorii równań różniczkowych zwyczajnych do końca XIX wieku. Celem rozdziału drugiego jest charakterystyka rozwoju równań różniczkowych cząstkowych do końca XIX wieku w świecie. Oba rozdziały są punktem odniesienia (tłem) do omówienia publikacji z równań różniczkowych napisanych przez matematyków polskich w XIX wieku. Rozdział trzeci poświęcono recepcji równań różniczkowych w Polsce i omówieniu prac z równań różniczkowych zamieszczonych w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, stanowiących zbiór 44 tomów od 1817 do 1872 roku, które były najważniejszym polskim czasopismem naukowym publikującym prace głównie polskich uczonych XIX wieku. We wszystkich tomach tego czasopisma wydrukowano około 300 prac z kilkunastu dziedzin nauki, z czego 28 prac matematycznych. W czasie wydawania Roczników Towarzystwa Naukowego Krakowskiego dokonał się istotny zwrot w tematyce publikacji matematyków polskich w XIX wieku, z początku dotyczących prawie wyłącznie przestarzałych zagadnień geometrii i algebry, w kierunku analizy matematycznej i teorii równań różniczkowych, odnoszących się do aktualnej problematyki badawczej matematyków reprezentujących ówczesne czołowe ośrodki naukowe w świecie. Aby ten zwrot w tematyce badawczej matematyków polskich ukazać, omawiamy pokrótce wszystkie prace matematyczne wydrukowane w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego ze szczególnym uwzględnieniem prac z teorii równań różniczkowych. Rozdział czwarty zawiera informacje o jednym z najwybitniejszych matematyków polskich XIX wieku, Władysławie Zajączkowskim, który jako pierwszy w Polsce podjął systematyczne badania naukowe w dziedzinie równań różniczkowych. Rozdział piąty nakreśla ogólną charakterystykę Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu i Pamiętnika Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu. Ponadto, na tle rozwoju teorii równań różniczkowych w świecie omówiono w nim prace Y. Villarceau (1813‒1883), W. Zajączkowskiego (1837‒1898) i W. Folkierskiego (1842‒1904) z równań różniczkowych, które zostały wydrukowane w Pamiętniku Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu. Wszystkie te prace wniosły coś nowego do rozwoju teorii równań różniczkowych. Oczywiście, w Pamiętniku Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu opublikowano również inne prace, w których występują równania różniczkowe „usługowo”, nie można jednak tych prac zakwalifikować jako prac z teorii równań różniczkowych. Rozdział szósty zawiera ogólną charakterystykę Akademii Umiejętności w Krakowie i Pamiętnika Akademii Umiejętności w Krakowie. Ponadto, w odniesieniu do światowego stanu teorii równań różniczkowych przeanalizowano w nim wybrane prace: Alojzego Jana Stodółkiewicza (1856‒1934), Władysława Zajączkowskiego (1837‒1898), Jana Rajewskiego (1857‒1906), Wawrzyńca Żmurki (1824‒1889) i Edwarda Władysława Skiby (1843‒1911) z równań różniczkowych, które zostały wydrukowane w Pamiętniku Akademii Umiejętności w Krakowie. Z kolei w rozdziale siódmym ujęta została ogólna charakterystyka Rozpraw Akademii Umiejętności w Krakowie w latach 1874‒1951. Ponadto, na tle rozwoju teorii równań różniczkowych na świecie zaprezentowano w nim wszystkie 27 prac z równań różniczkowych, które napisali: A. J. Stodółkiewicz (1856‒1934) – 8 prac, S. Kępiński (1867‒1908) – 8 prac, S. Zaremba (1863‒1942) – 5 prac, K. Olearski (1855‒1936) i C. Russjan (1867‒1935) ‒ po 2 prace, po jednej pracy napisali K. Żorawski (1866‒1953) i W. Zajączkowski (1837‒1898). Prace wymienionych tu autorów zostały wydrukowane w Rozprawach Akademii Umiejętności w Krakowie właśnie w latach 1874‒1951. Rozdział ósmy przybliża dorobek publikacyjny Stanisława Kępińskiego w dziedzinie zwyczajnych i cząstkowych równań różniczkowych. W szczególności w tym rozdziale prezentujemy dwuczęściową monografię (podręcznik) z równań różniczkowych zwyczajnych i cząstkowych autorstwa Kępińskiego wydaną nakładem Komisji Wydawniczej Biblioteki Politechnicznej we Lwowie w 1907 roku. W rozdziale dziewiątym przedstawiono nietypową postać nauczyciela średnich szkół w Płocku Alojzego Jana Stodółkiewicza. Oprócz pracy w szkole prowadził on systematyczne badania naukowe, szczególnie w dziedzinie zwyczajnych i cząstkowych równań różniczkowych, publikując nierzadko wartościowe prace naukowe. Do tej pory bibliografia Stodółkiewicza nie była znana, dlatego oprócz spisu prac naukowych z równań różniczkowych podajemy wykaz innych jego publikacji. W rozdziale dziesiątym prezentujemy ważniejsze publikacje Kazimierza Żorawskiego w dziedzinie równań różniczkowych. Żorawski opublikował około 60 prac, z których kilkanaście dotyczy teorii równań różniczkowych. W rozdziale jedenastym przybliżono postać i główne osiągnięcia naukowe Stanisława Zaremby w teorii równań różniczkowych cząstkowych. Był on jednym z najwybitniejszych matematyków polskich przełomu XIX i XX wieku i pierwszych dziesięcioleci XX wieku. Jego osiągnięcia naukowe doceniali specjaliści z równań różniczkowych cząstkowych z wiodących ośrodków naukowych na świecie. Uzyskał wiele znanych w świecie wyników w teorii równań różniczkowych cząstkowych, dokonując niejednokrotnie przełomów w kierunkach badań naukowych. Wyniki naukowe Zaremby weszły do podręczników równań cząstkowych jako kanon. Kolejne rozdziały, dwunasty, trzynasty i Appendix, stanowią rozszerzenie wydania pierwszego. Dotyczą działalności w dziedzinie równań różniczkowych Leona Lichtensteina, Cezarego Russjana i Alfreda Rosenblatta. Ich działalność naukowa w znakomitej większości przypada na lata po I wojnie światowej, ale wszyscy publikowali prace z równań różniczkowych jeszcze przed wojną. Lichtenstein, stale przebywając w Niemczech, opublikował do roku 1914 kilkanaście prac z równań różniczkowych, a Rosenblatt kilka. Podobnie Russjan, do I wojny światowej opublikował kilkanaście prac z równań różniczkowych. Z wyjątkiem kilku lat stale przebywał (pracował) w Rosji. Rozdział dwunasty poświęcony jest krótkiej biografii i prezentacji publikacji Leona Lichtensteina, a rozdział trzynasty zawiera krótką biografię i informacje o dorobku publikacyjnym Cezarego Russjana w dziedzinie równań różniczkowych. Natomiast Rosenblatt w 1909 roku opublikował dwie prace dotyczące równań różniczkowych, w jednej z nich zawarł jako pierwszy w świecie pomysł pewnej modyfikacji warunku Lipschitza, spełnienie którego warunkuje jednoznaczność rozważanego zagadnienia początkowego dla równań różniczkowych zwyczajnych. Praca ta zwróciła uwagę i zainspirowała do dalszych badań wielu czołowych matematyków na świecie. Z tego powodu dodano do monografii notkę o Rosenblatcie, chociaż po roku 1914 opublikował jeszcze blisko 100 prac z równań różniczkowych i w zasadzie jego dorobek naukowy w dziedzinie równań różniczkowych prawie całkowicie wykracza poza ramy czasowe niniejszej monografii.]]>
<![CDATA[Developing a rewitalizacja śródmieścia Krakowa]]> Thu, 25 Jun 2020 12:26:09 +0200 Podhalański, Bogusław
rodzaj: rozdział/fragment książki
]]>